Aşk Böyle Bir Şeydir…

Aşk böyle bir şeydir, aslında çok basittir. Ne dağları delmeye gerek vardır ne de başka bir şeye. Sadece kabullenmektir aşk, her şeye rağmen. Kendine saygını, başkasına saygını kaybetmemektir. Başkasının hakkı olan bir şeye zorla sahip olmamaktır. Dürüstlüktür… Üstünlük sağlamaya çalışmamaktır. Her gördüğünü istememektir falan filan öyle uzuyor gidiyor işte … ( Bunu bir tarafa çeken olmasın diye bir dipçe düşeyim şuracığa: öyle her şeyi de kabullenmek değildir mesele, aşktan bahsediyoruz burada başka bir şeyden değil te o kadar … )

Kader bile engel değildir ki aşka, aşık olmaya… Engel olan tek şey, başkasının sevdiği şeyi sevebileceğini sanmaktır. Ya da kendi sevdiğini başkasına sevdirmeye çalışmaktır. Zorla güzellik dedikleri şey bu olsa gerek…

İlk okula adımımı attığım andan beridir istediğim tek şey, kainatta sadece tek bir kişi idi. Sahip olduğum hiçbir şeyimi paylaşabilmekti. Ne yükseklerde gözü olan, ne alçaklarda gözü olan. Tam ortada yanı başımda… Arkadaş, dost vesaire her şeyim olacak… Beni değiştirmeye, küçük düşürmeye çalışmayacak, hep destek olacak. Düştüğümde sırtımdan vuracak değil, elimden tutup direkt ayağa kaldıracak… Ki aynı şeyi ben yapardım. Ortaklaşa her şeyi yapabileceğim bir kişi idi.

İşte imkansızım. Bulamadım seni, çünkü yoksun…

Tekrar tekrar uğraşmaktan bıktım. Ben sadece insan olmak istiyordum ve bana sıra hiç gelmedi. Son şansımı da kaybettim. İstediğim hiç bir şey yoktu ki…

Erkan.